Mutations in Feminist Aesthetic Practices. Three case studies form the Centre of New Media and Public Feminist Practices», 2020, Taboo - Transgression - Transcendence in Art & Science, The University of Applied Arts, Vienna, Austria

Η εισήγηση παρουσιάζει τρεις πρακτικές που αναπτύχθηκαν στο Κέντρο και ενεργοποιούν διαφορετικές μεθόδους επιτέλεσης προς μια συναισθηματική φεμινιστική (τεχνοαισθητική) γνώση σχετικά με θέματα που αφορούν τις γυναίκες*. Οι περιπτωσιολογικές μελέτες των έργων των Βασιλεία Στυλιανίδου γνωστής και ως Frank Lee, Πάνου Σκλαβενίτη και Βάλιας Παπαστάμου που παρουσιάζονται στην εργασία είναι μια εξέταση του πώς μπορούμε να κατανοήσουμε τη φεμινιστική τέχνη ως ενεργό μέρος, μια δυναμικής μετάλλαξης ενάντια στις επιταγές του τέχνο-γνωσιακού καπιταλισμού. Πιο συγκεκριμένα στο βίντεο, Word Mord η Βασιλεία Στυλιανίδου, επικεντρώνεται σε δύο βίαιες δολοφονίες γυναικών*, οι οποίες συνέβησαν πρόσφατα στην Ελλάδα. Το έργο προτείνει μια νέα υλιστική προσέγγιση, η οποία περιγράφει την ‘δια- υλικότητα’ (transcorporeality) μεταξύ υποκειμένων και αντικειμένων,
τη διαπερατότητα μεταξύ ανθρώπων και αντικειμένων, όπως είναι οι ηλεκτρονικές συσκευές μας και οι τεχνολογίες μέσα στις οποίες τελείται η ενσώματη εμπειρία μας. Η μεθοδολογία της Βασιλείας Στυλιανίδου προβοκάρει τη θέση και τη θέαση του θεατή. Στη δεύτερη φάση του έργου, η καλλιτέχνης ενεργοποιεί την αρχειοθέτηση ως αισθητική τεχνική μετάλλαξης. Καλεί ομάδες ακτιβιστών να
δημιουργήσουν, μέσω εργαστηρίων, μια διαδικτυακή πλατφόρμα (αρχείο) που συλλέγει υποτιμητικές αφηγήσεις που σχετίζονται με το σεξισμό προκειμένου στη συνέχεια η καλλιτέχνης να αναπτύξει συλλογικά πρακτικές αποσταθεροποίησης / αποδόμησης της κακοποιητικής γλώσσας για την παραγωγή νέων λέξεων, νέων ενδυναμωτικών φεμινιστικών ιδιωματισμών και γλώσσας. Το έργο του Πάνου Σκλαβενίτη, Άτιτλο (Δων Κιχώτης) έχει ως αφετηρία το διάσημο μυθιστόρημα, το οποίο ενέπνευσε
μια εναλλακτική ‘ανδρότητα’, της οποίας η ποικιλία των αναγνώσεων εξέθεσε μια ριζική κριτική των πατριαρχικών κατασκευών της αρρενωπότητας και της θηλυκότητας. Πρόκειται για το κείμενο μιας μελλοντικής περφόρμανς. Στο έργο του Σκλαβενίτη όπως συμβαίνει στο πρωτότυπο μυθιστόρημα του Θερβάντες, στο οποίο ο αναγνώστης μπορεί να ακούσει τις διαφορετικές θέσεις των ηρώων, ακούμε τον γάιδαρο του Σάντσο Πάντσα ή μάλλον τη φαντασίωση του γαϊδουριού για ένα cyborg alter ego. Αυτό το πλάσμα είναι καταλύτης στην εκδοχή του Δον Κιχώτη
του Σκλαβενίτη, καθώς λειτουργεί σαρωτικά πάνω στην ιδέα των «εναλλακτικών» τρόπων ύπαρξης, προτείνοντας μια τεχνοαισθητική μετα- ανθρώπινη υπέρβαση συνείδησης. Το έργο της Βάλια Παπαστάμου αναδεικνύει τη σημασία της συνάρθρωσης, ενεργοποιώντας και αυτό την ‘τεχνολογία’ του αρχείου. Η μέθοδος αρχειοθέτησης/ χαρτογράφησής της
είναι επίσης το μέσο και το περιεχόμενο του έργου της. Η Παπαστάμου αναπτύσσει μια ψηφιακή υποδομή που διασυνδέει φεμινιστικές πρωτοβουλίες τέχνης και ακτιβισμού το οποίο προτείνεται όχι μόνο ως
πραγματικό αρχείο, αλλά ως έργο τέχνης που στοχεύει στην ποιητική της συνάρθρωσης, εξετάζοντας ταυτόχρονα τη σχέση μεταξύ πραγματικότητας και ψηφιακότητας. Η καλλιτέχνης προτείνει έναν μηχανισμό, με τη βοήθεια μιας API βοηθού που λειτουργεί ως παράσιτο στα κοινωνικά δίκτυα και χρησιμοποιεί την ανίχνευση, τη διάλυση και
τη διαφοροποίηση των συλλεγόμενων πληροφοριών, οδηγώντας στην ανάδυση ενός υποκειμένου-προνύμφης - μιας υβριδικής συλλογικής αφήγησης. Αυτές οι διαφορετικές πρακτικές στοιχειοθετούν αυτό που προτείνει η θεωρητικός Donna Haraway ως «εντοπισμένες πολιτικές»
αμφισβητώντας τους τρόπους με τους οποίους υλοποιούνται σώματα, ομάδες, πώς γίνονται αναγνωρίσιμα και ικανά να μιλούν με μια φωνή, από μια συγκεκριμένη θέση, αρθρώνοντας ενδυναμωτικούς, χειραφετητικούς και δυναμικούς τόπους και τρόπους θέσης στη δημόσια
σφαίρα.

Residence Times in Remote Space

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Anna Konjetzky, ερευνήτρια και χορογράφος (www.annakonjetzky.com) σε συνομιλία με την Ελπίδα Καραμπά, θεωρητικό τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και επιστημονική υπεύθυνη στο ερευνητικό πρόγραμμα Κέντρο Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών στο Δημόσιο Χώρο (https://www.centrefeministmedia.arch.uth.gr/), στην πλατφόρμα φιλοξενίας καλλιτεχνών σε απόσταση (remote residency) του VeiculoSur.

Το VeiculoSur εργάζεται πάνω στην ιδέα ενός εκτοπισμού από το νότο στο βορρά. Η πλατφόρμα είναι μια πρόσκληση για την προσέγγιση των οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και καλλιτεχνικών συγκείμενων διαφόρων τόπων και για τη γνωριμία με τους τρόπους με τους οποίους οι τοπικοί καλλιτέχνες εργάζονται και παράγουν την τέχνη τους. Με τον τρόπο αυτό, οι διάφορες μορφές δημιουργίας και παραγωγής τίθενται σε διάλογο. Αναζητώντας τη σχετικοποίηση της έννοιας του «βορρά» ως ένα σημείο προσανατολισμού, αναπτύσσονται άλλα μοντέλα καλλιτεχνικής δημιουργίας και παραγωγής, παράγοντας νέα, ποικίλα «σημεία του βορρά» πέραν του γεωπολιτικού.

Η συνομιλία, θα κινηθεί γύρω από τις μεθόδους εργασίας του Κέντρου Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών στο Δημόσιο Χώρο, αυτοσχεδιάζοντας πάνω στους τρόπους με τους οποίους η εντοπισμένη γνώση, ο δημόσιος χώρος, οι φεμινιστικές μεθοδολογίες και οι αισθητικές τεχνικές μπορούν να εξετάσουν κριτικά και να αμφισβητήσουν τις κυρίαρχες και ηγεμονικές αφηγήσεις, στην ’ανατροπή του γλωσσαριού’ που σχετίζεται με τα έμφυλα σώματα, τη βία και την επισφάλεια, στην αναίρεση ορθοδοξιών όπως ο «βορράς», που μπορεί να γίνει αντιληπτός κυριολεκτικά αλλά και μετωνυμικά, στο πώς «μαθαίνουμε να παρακινούμαστε συν-αισθηματικά» μέσα από τη διάλυση και τη διαφοροποίηση της πληροφορίας.

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, 19:00

Περισσότερες πληροφορίες

Κέντρο Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών στον Δημόσιο Χώρο: Αισθητικές τεχνικές διευρυμένου πεδίου

Το άρθρο εστιάζει στις εργασίες του Κέντρου Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών. Η εστίαση στη θέση της φεμινιστικής τέχνης, ιστορίας και θεωρίας της τέχνης στην παγκόσμια τεχνολογική συνθήκη είναι μια πολιτική στάση. Το κείμενο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται το εικαστικό έργο που έχει παραχθεί στο Κέντρο και οι μεθοδολογίες και θεωρίες που αναπτύσσει η ερευνητική και επιμελητική ομάδα γύρω από την εικαστική παραγωγή στη σύγχρονη ψηφιακή και μετά-ψηφιακή συνθήκη. Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζονται αποτελέσματα του εργαστηρίου που οργανώθηκε από την εικαστικό και περφόρμερ Βασιλεία Στυλιανίδου και το πρότζεκτ ‘WordMord’. Παρουσιάζονται οι διαφορετικές μεθοδολογίες και θεωρήσεις που ενεργοποιήθηκαν στο εργαστήριο, κάποιες από αυτές πιο οικείες στις συμμετέχουσες και κάποιες λιγότερο, που εκτείνονταν από την ανάλυση εικόνας και λόγου, τις πολυμεσικές αφηγήσεις και την ανάλυση εγκληματολογικών πληροφοριών, μέχρι τη πρόκληση μιας εικαστικής επανάδρασης (re-enactment) και η ενεργοποίηση της σχέσης με τις συσκευές, όπου μια νέα υλιστική προσέγγιση δοκιμάζεται στη διαπλοκή υποκειμένων, αντικειμένων και (οικονομίας) σωμάτων. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται η εργασία του Κέντρου για τη συγκρότηση ενός ψηφιακού  ‘σχεσιακού αρχείου’ εγχώριων πολιτιστικών φεμινιστικών, θεσμικών, εξωθεσμικών και ακτιβιστικών πρωτοβουλιών και η πρωτότυπη μεθοδολογία που αναπτύσσεται για τη διαμόρφωση ενός δυναμικού, αυτοκαθοριζόμενου και διασυνδεδεμένου δημόσιου αρχείου φεμινιστικής πολιτιστικής πρακτικής και δράσης. Το κύριο ερώτημα που θέτει το άρθρο είναι πως αυτές οι ποικίλες πρακτικές που δοκιμάζονται στο Κέντρο, παράγουν νέες φεμινιστικές αισθητικές τεχνικές στο 'διευρυμένο πεδίο' του γνωσιακού καπιταλισμoύ, του ανθρωπόκαινου και της μετα-ψηφιακής και μετα-ανθρώπινης συνθήκης.

Περιοδικό Φεμινιστιqά. τεύχος 3

Περισσότερες πληροφορίες

 

Ερευνητικές υποκειμενοποιήσεις: φεμινιστικές πρακτικές, μεθοδολογίες και πολιτικές του εντοπισμού στο πολιτιστικό πεδίο

 

 

 

 

 

Η ανακοίνωση εστιάζει στους τρόπους παραγωγής της γνώσης και στις μεθοδολογικές πρακτικές της φεμινιστικής έρευνας, εννοιολογώντας την έρευνα ως εργασία στο διευρυμένο πολιτιστικό πεδίο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας της γνώσης και πληροφορίας. Εκκινεί από διερωτήσεις που θέτουν οι φεμινιστικές επιστημολογίες και αντλεί από το υλιστικό πεδίο σκέψης της μεταδομιστικής θεωρίας και από το αναδυόμενο πεδίο των γενεαλογιών της γνώσης των νέων υλισμών καθώς και από θεωρίες του ευρύτερου πολιτιστικού πεδίου, της οικονομίας του πολιτισμού και των νέων μέσων. 

Διερωτάται για τη μετασχηματιστική προοπτική του φεμινιστικού μετανθρώπινου Λόγου στην ερευνητική και καλλιτεχνική πρακτική και μέσα από τη μελέτη συγκεκριμένων παραδειγμάτων, εξετάζει τις σχέσεις υλικού και λογοθετικού με το συν-αίσθημα, οδεύοντας προς μετα-μεθοδολογικές προσεγγίσεις και προς συναρθρώσεις τους που διανοίγουν νέες μετανθρώπινες παιδαγωγικές πρακτικές της ευαλωτότητας. 

Επιχειρεί να χαρτογραφήσει τους όρους της διαμόρφωσης των σωμάτων, της τεχνολογίας και της ύλης που συμμετέχουν στην παραγωγή της υποκειμενικότητας και την ανάδυση νέων φεμινιστικών υποκειμενοποιήσεων μέσα από τη δυναμικότητα συστημάτων γνώσης και επιτέλεσης περιθλαστικών μεθοδολογιών. 

Αναφέρεται στη χαρτογράφηση φεμινιστικών πρωτοβουλιών που βρίσκεται σε εξέλιξη και στα επιστημολογικά εργαλεία  της ερευνητικής πρακτικής που ακολουθείται, τα οποία ενεργοποιούν και μετασχηματίζουν την ερευνητική διαδικασία και τη σχέση ερευνητή και των υπό έρευνα φαινομένων καθώς επιχειρούν μετακινήσεις από το ‘Εγώ’ του ερευνητή στο συλλογικό σώμα των πολλαπλών ερευνητικών υποκειμενικοτήτων. Στόχος είναι η ανάδυση διανεμημένων ανοικτών δικτύων γνώσης όπου οι φεμινιστικές φωνές μπορούν να καταστούν εντοπισμένες  και να κατανοηθούν ως πολλαπλές κοινωνικές θέσεις στη ριζωματική χαρτογραφία δικτύων συνάρθρωσης. 

 

Workshop "Φεμινισμός και Φυλο/σοφία" , τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας , Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 13-14 Δεκεμβρίου 2019

Περισσότερες πληροφορίες 

 

 

 

 

Ένα αρχείο σε ροή: ψηφιακές και δικτυωμένες εικόνες, ανθεκτικά τεκμήρια

 

 

Η εισήγηση αυτή εκκινεί από τη δουλειά που κάνει το Κέντρο Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τον τελευταίο ένα χρόνο. Εστιάζει συγκεκριμένα στο ρόλο του διαδικτύου ως δημόσιου χώρου όπου επιτελούνται πολιτικές διαμόρφωσης και κυκλοφορίας της γνώσης και όπου αναπαράγεται η βιοπολιτική συνθήκη της οικονομίας των σωμάτων. Σε αυτή τη διαδικασία ο ρόλος των εικόνων είναι κεντρικός, όπως και η διακίνηση και νοηματοδότηση τους σε διαφορετικά πλαίσια εντός και εκτός του διαδικτύου.

 

Ο κόσμος είναι διαποτισμένος από εικόνες, διαμεσολαβημένες σε οθόνες και συσκευές, επεξεργασμένες, βελτιστοποιημένες, υψηλής ευκρίνειας, κακής ποιότητας και χαμηλής ανάλυσης, επανανοηματοδοτημένες και σε διαρκή ροή - εικόνες θραύσματα. Όπως αναφέρει η Hito Steyerl, “η πραγματικότητα αποτελείται πλέον ευρέως από εικόνες - ή μάλλον, από πράγματα, διεργασίες και αστερισμούς σημείων, που είχαν προηγουμένως οριστεί ως εικόνες”.

Μια αναζήτηση στο Google Image Search, είναι μια αναζήτηση στο αχανές αρχείο εικόνων του Google, αλλά και στο προσωπικό αρχείο της καθεμιάς και του καθένα από εμάς που οι επιλογές, τα κλικ και οι αναζητήσεις συμβάλλουν διαρκώς στην αρχιτεκτονική του διαδικτύου. Αν τα αποτελέσματα της μηχανής αναζήτησης του Google είναι μια επίσκεψη σε ένα δικτυωμένο και, φαινομενικά, καθολικά προσβάσιμο αρχείο εικόνων έχει σημασία να αναλογιστούμε τα αρχέτυπα και τις συστημικές επιλογές που ορίζουν αυτή την αρχειακή πρακτική. Ταυτόχρονα, είναι κρίσιμο να σκεφτούμε: ποιες και ποιοι έχουν πρόσβαση, αντιπροσωπεύονται και είναι δρώντες ως προς τα δεδομένα, τους σημειωτικούς μηχανισμούς και τις αναπαραστάσεις που διακινούνται σε αυτό το δημόσιο χώρο;

Η εισήγηση αυτή ξεκινά από συγκεκριμένα παραδείγματα όπως η υπόθεση των οροθετικών γυναικών το 2012 και από καλλιτεχνικά project όπως το Dark Archives (2016) της Erica Scourti θέλοντας να συζητήσω τη διευρυμένη ‘ζωή’ των εικόνων στο διαδίκτυο αλλά και τα δίκτυα κυκλοφορίας και εξουσίας στα οποία συμμετέχουν. Στην παρουσίαση αυτή με ενδιαφέρει να εστιάσω ιδιαίτερα στο ρόλο που έχουν τα ψηφιακά αρχεία που σχηματίζονται από μηχανές αναζήτησης, και μέσα σε πλατφόρμες δικτύωσης, σε σχέση με την (ανα)παραγωγή και αναπαράσταση ταυτοτήτων, σωμάτων, αλλά και της ίδιας της πραγματικότητας.


MedPhoto Event ‘Archives in the Making’, Ρέθυμνο 6 Νοεμβρίου 2019

Περισσότερες πληροφορίες

 

 

 

Τέχνη, Τεχνολογία  και Φεμινιστική Πρακτική στην μετα-ψηφιακή και μετα-ανθρώπινη προοπτική. Μια σχισμή στην αναπαράσταση.

 

Εδώ και τρεις δεκαετίες η συζήτηση σχετικά με την οφθαλμοκεντρική (ocularcentric) δυτική κουλτούρα έχει απασχολήσει ιδιαίτερα το πεδίο της τέχνης αλλά και γενικότερα τα πεδία των ανθρωπιστικών σπουδών. Η ακόρεστη όρεξη για εικόνες και για οπτικές μορφές γνώσης αποτελούν ένα ιδιαίτερο φαινόμενο. Η σχέση εικόνας/γνώσης/τεχνολογίας είναι κεντρικής σημασίας στους μηχανισμούς εξουσίας της παγκοσμιοποιημένης τεχνολογικής τάξης πραγμάτων. Το παρόν κείμενο εξετάζει τους όρους της φεμινιστικής πρακτικής διευρυμένου πεδίου στη μετά-ψηφιακή και μετα-ανθρώπινη προοπτική. Εξετάζει, ενδεικτικά παραδείγματα καλλιτεχνικής πρακτικής, παραδείγματα που επιχειρούν τη θραύση, μια βίαιη διακοπή, των υποδομών που συντονίζουν τις αναπαραστάσεις ή τις ‘κλειστές’ εννοιολογήσεις του φύλου, του δημόσιου χώρου, του φυσικού, του εικονικού, του ψηφιακού, της αναπαράστασης, της πραγματικότητας, του θεατή, του συμμετέχοντα και του παραγωγού. Οι καλλιτεχνικές, αισθητικές ‘τεχνικές’ που διερευνώνται στην παρούσα μελέτη, αφορούν τον πειραματισμό, την εμπλοκή και την τεχνική της ‘ανεστίασης’ (unfocusing), η οποία επιχειρεί να φέρει στην επιφάνεια αυτό που μοιάζει να είναι εκτός οπτικού πεδίου, εκτός της ‘επιφάνειας του διαδικτυου’, έτσι ώστε να επαυξάνει συναισθήματα, αισθήσεις, την κατανόηση της συνθετότητας και τους φορείς της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, της τεχνολογικής, μετα-ανθρώπινης, Ανθρωπόκενης συνθήκης μας. Αυτές οι τεχνικές δεν είναι απλά μια περιγραφή της πραγματικότητας, η οποία καταδεικνύει πως είναι τα πράγματα, δεν πρόκειται για την αναπαράσταση των διαφορετικών υποκειμένων μέσα σε αυτή, αλλά για μια ταυτοποίηση της potentia νέων μορφών, αναδυόμενων αισθήσεων, συναισθημάτων, δράσης, ενεργειών, γνώσης και αταξηνόμητων υποκειμένων. Potentia η οποία μπορεί να είναι αφηρημένη αλλά εδράζει σε υλικές καταστάσεις, τοπικότητες και δυνάμεις.

Περισσότερες πληροφορίες για το συνέδριο.

Aesthetic Techniques and the Gendered Body

(Αισθητικές Τεχνικές και το Έμφυλο Σώμα)

 

 

Η ανακοίνωση εστιάζει στις ερευνητικές μεθοδολογίες και μεθόδους του Κέντρου Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών στον Δημόσιο Χώρο. Εξετάζεται η προοπτική της ερευνητικής καλλιτεχνικής πρακτικής και επιμέλειας με εστίαση στις φεμινιστικές πρακτικές, τη δυσφορία μέσα στις παραδοσιακές εξουσιαστικές δομές και τη θεωρητική μαχητικότητα, ως δημιουργικές δυνάμεις νέων πρακτικών δράσης και αντίστασης. Με την παραγωγή νέων καλλιτεχνικών έργων στοχευμένων σε αυτή την κατεύθυνση εξετάζονται φεμινιστικά ζητήματα εντός της παγκοσμιοποιημένης τεχνολογικής συνθήκης. Το κείμενο, πιο συγκεκριμένα παρουσιάζει αποτελέσματα του εργαστηρίου που οργανώθηκε από την εικαστικό Βασιλεία Στυλιανίδου. Παρουσιάζονται οι διαφορετικές μεθοδολογίες και θεωρήσεις που ενεργοποιήθηκαν στο εργαστήριο, κάποιες από αυτές πιο οικείες στις συμμετέχουσες και κάποιες λιγότερο, που εκτείνονταν από την ανάλυση εικόνας και λόγου, τις πολυμεσικές αφηγήσεις και την ανάλυση δικανικών πληροφοριών, μέχρι τη πρόσκληση των συμμετεχόντων σε μια διαδικασία εικαστικής επανάδρασης (art reenactment). Η Στυλιανίδου αξιοποιεί τα καλλιτεχνικά μέσα της επιτελεστικής ανάγνωσης (performative reading) και της επανάδρασης (reenactment) και η πρόσκληση της σε μια συμμετοχή δράση οδηγεί στη δημιουργία ενός ‘απρόθετου’ έργου τέχνης. Το κύριο ερώτημα που θέτει η συγκεκριμένη παρουσίαση είναι πως αυτές οι ποικίλες πρακτικές παράγουν νέες φεμινιστικές αισθητικές τεχνικές στο 'διευρυμένο πεδίο' του γνωσιακού καπιταλισμού και της μετα-ψηφιακής και μετα-ανθρώπινης συνθήκης.

Περισσότερες πληροφορίες για το συνέδριο.

Πρόγραμμα Φιλοξενίας με την φιλόσοφο Lude deLire

Στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενίας του Κέντρου για το έτος 2020-2021 προσκαλούμε την φιλόσοφο Luce deLire.

Mutations in Feminist Aesthetic Practices. Three case studies form the Centre of New Media and Public Feminist Practices», 2020,  The University of Applied Arts, Vienna, Austria

Δημοσίευση στo Φεμινιστικά

Κέντρο Νέων Μέσων και Φεμινιστικών Πρακτικών στον Δημόσιο Χώρο: Αισθητικές τεχνικές διευρυμένου πεδίου

Φεμινιστικές Θεωρίες και Αισθητικές Πρακτικές Εποχή της Παγκοσμιοποιημένης Τεχνολογίας